Canto 2 -
Ayodhyā-kāṇḍa
Chapter 118: Conversation Between Sītā and Anasūyā
Text 2.118.54

एवं दत्तास्मि रामाय तदा तस्मिन्स्वयम्वरे।
अनुरक्तास्मि धर्मेण पतिं वीर्यवतां वरम्॥

evaṁ dattāsmi rāmāya tadā tasmin svayamvare
anuraktāsmi dharmeṇa patiṁ vīryavatāṁ varam

evam = thus; dattā asmi = I was given; rāmāya = to Rāma; tadā tasmin = in that; svayamvare = svayaṁvara; anuraktā asmi = I am devoted; dharmeṇa = in accordance with dharma; patim = to my husband; vīryavatām = of the heroic; varam = the best.

Thus I was given to Rāma in that svayamvara. I am devoted to my husband, the best of the heroic, in accordance with dharma.

[1] ṣaḍgavena kṛṣati (Taittirīya-saṁhitā 5.2.5).

[2] yā jātā oṣadhayaḥ (Taittirīya-saṁhitā 4.2.6). kṛṣṭe vapati kṛṣṭe hy oṣadhayaḥ kṣepiṣṭhaṃ pratitiṣṭhanti, annasyānnasya vapaty oṣadhīnām ṛgbhis, brahma vā ṛk, brahmaṇaivāsmā annādyam avarunddhe caturdaśabhir vapati (Maitrāyaṇī-saṁhitā 3.2.5). The commentary appears to refer to the latter quote by simply quoting it as as caturdaśabhir oṣadhīr vapati.

[3] vaśābhiprāyayoś chandaḥ (Vaijayantī).