यदा हि रामः पृथिवीमवाप्स्यति ध्रुवं प्रणष्टो भरतो भविष्यति।
अतो हि सञ्चिन्तय राज्यमात्मजे परस्य चैवाद्य विवासकारणम्॥
yadā hi rāmaḥ pṛthivīm avāpsyati
dhruvaṁ praṇaṣṭo bharato bhaviṣyati
ato hi sañcintaya rājyam ātmaje
parasya caivādya vivāsa-kāraṇam
yadā hi = as soon as; rāmaḥ = Rāma; pṛthivīm = the earth; avāpsyati = gets; dhruvam = certainly; praṇaṣṭaḥ = perish; bharataḥ = Bharata; bhaviṣyati = will; ataḥ hi = so; sañcintaya = think; rājyam = [of a way to place] the kingdom; ātmaje = under your son; parasya = Rāma; ca eva = and; adya = now; vivāsa-kāraṇam = a way to banish.
As soon as Rāma gets the earth, Bharata will certainly perish. So, now think [of a way to place] the kingdom under your son and a way to banish Rāma.
[1] pratīte prathita-khyāta-vitta-vijñāta-viśrutāḥ. (Amara)
[2] dāntas tu damite. (Amara)
[3] kopanā saiva bhāminī. (Amara)
[4] tantraṁ sva-rāṣṭra-vyāpāre. (Vaijayantī)