व्यक्ताक्षरपदं चित्रं भाषितं मधुरं त्वया॥
यथा स्वयंवरं वृत्तं तत्सर्वं हि श्रुतं मया॥
रमेऽहं कथया ते तु दृढं मधुरभाषिणि।।२।।
vyaktākṣara-padaṁ citraṁ bhāṣitaṁ madhuraṁ tvayā
yathā svayaṁvaraṁ vṛttaṁ tat sarvaṁ hi śrutaṁ mayā
rame ’haṁ kathayā te tu dṛḍhaṁ madhura-bhāṣiṇi
vyakta-akṣara-padam = every syllable was clearly articulated; citram = it was wonderful; bhāṣitam = spoke; madhuram = and sweet; tvayā = you; yathā svayaṁ-varam vṛttam = of the svayaṁvara ceremony; tat sarvam hi = everything you said; śrutam = heard; mayā = I; rame aham = I have enjoyed; kathayā te tu = talking with you; dṛḍham = greatly; madhura-bhāṣiṇi = O Sītā who are sweet in speech.
I heard everything you said about your svayaṁvara. It was wonderful and sweet. Every syllable you spoke was clearly articulated. O Sītā who are sweet in speech, I have greatly enjoyed talking with you.