Canto 3 -
Araṇya-kāṇḍa
Chapter 31: Rāvaṇa’s Conversation with Akampana and Mārīca
Text 3.31.3
एवमुक्तो दशग्रीवः क्रुद्धः संरक्तलोचनः।
अकम्पनमुवाचेदं निर्दहन्निव चक्षुषा॥
evam ukto daśagrīvaḥ kruddhaḥ saṁrakta-locanaḥ
akampanam uvācedaṁ nirdahann iva cakṣuṣā
evam = this; uktaḥ = when he was told; daśagrīvaḥ = Daśagrīva; kruddhaḥ = became angry; saṁrakta-locanaḥ = red-eyed; akampanam = to Akampana; uvāca = he spoke; idam = the following; nirdahan iva = while appearing to burn [him]; cakṣuṣā = with his eyes.
When he was told this, red-eyed Daśagrīva became angry.1 He spoke the following to Akampana, while appearing to burn [him] with his eyes.
[The word] saṁrakta-locanaḥ (“red-eyed”) informs [us] that Rāvaṇa’s anger was not caused by anyone else.1 The author gives an example to describe Rāvaṇa’s excessive anger: “while appearing to burn [him] with his eyes.”