Canto 3 -
Araṇya-kāṇḍa
Chapter 47: Rāvaṇa Reveals his Identity to Sītā
Text 3.47.39
मन्दरं पर्वतश्रेष्ठं पाणिना हर्तुमिच्छसि।
कालकूटं विषं पीत्वा स्वस्तिमान्गन्तुमिच्छसि॥
mandaraṁ parvata-śreṣṭhaṁ pāṇinā hartum icchasi
kāla-kūṭaṁ viṣaṁ pītvā svastimān gantum icchasi
mandaram = Mandara; parvata-śreṣṭham = the excellent Mount; pāṇinā = with your hand; hartum = to seize; icchasi = you wish; kāla-kūṭam = deadly; viṣam = poison; pītvā = after drinking; svastimān = in good health; gantum = to be; icchasi = you want.
You wish to seize the excellent Mount Mandara with your hand. You want to be in good health after drinking deadly poison.
1 Rāmāyaṇa-bhūṣaṇa: mandaram iti atrāpi rāghavasya bhāryā yas tvam icchasīty anuṣajyate. svastimān sukhita ity arthaḥ.
Rāvaṇa’s desire for Śrī Rāghava’s wife is equivalent to these.1