Canto 3 -
Araṇya-kāṇḍa
Chapter 50: Jaṭāyu Challenges Rāvaṇa
Text 3.50.24

किंनु शक्यं मया कर्तुं गतौ दूरं नृपात्मजौ।
क्षिप्रं त्वं नश्यसे नीच तयोर्भीतो न संशयः॥

kiṁ nu śakyaṁ mayā kartuṁ gatau dūraṁ nṛpātmajau
kṣipraṁ tvaṁ naśyase nīca tayor bhīto na saṁśayaḥ

kim = what; nu = indeed; śakyam mayā = can I; kartum = do; gatau = have gone; dūram = far; nṛpa-ātmajau = when the two princes; kṣipram = quickly; tvam = you; naśyase = will disappear; nīca = O insignificant one; tayoḥ = of Them; bhītaḥ = in fear; na = no; saṁśayaḥ = doubt.

Indeed, what can I do when the two princes have gone far? O insignificant one, you will quickly disappear in fear of Them, no doubt.1

Nevertheless Jaṭāyu didn’t want to let Rāvaṇa go. Therefore he speaks the next verse.

1 Rāmāyaṇa-bhūṣaṇa: naśyase adarśanaṁ prāpnoṣi.