Canto 3 -
Araṇya-kāṇḍa
Chapter 57: Śrī Rāma Meets Lakṣmaṇa
Text 3.57.3
स तस्य स्वरमाज्ञाय दारुणं रोमहर्षणम्।
चिन्तयामास गोमायोः स्वरेण परिशङ्कितः॥
sa tasya svaram ājñāya dāruṇaṁ roma-harṣaṇam
cintayām āsa gomāyoḥ svareṇa pariśaṅkitaḥ
saḥ = He; tasya = the; svaram = sound; ājñāya = upon hearing; dāruṇam = it was so terrible [to hear]; roma-harṣaṇam = that it made His hair stand on end; cintayām āsa = [now] became worried; gomāyoḥ = of the jackal; svareṇa = because of Mārīca’s voice; pariśaṅkitaḥ = He was already apprehensive.
He was already apprehensive because of Mārīca’s voice. [Now] He became worried upon hearing the sound of the jackal—it was so terrible [to hear] that it made His hair stand on end.
The author describes Lord Rāma’s worry in the next verse.