Canto 3 -
Araṇya-kāṇḍa
Chapter 57: Śrī Rāma Meets Lakṣmaṇa
Text 3.57.8

दूरं नीत्वा तु मारीचो राक्षसोऽभूच्छराहतः।
हा लक्ष्मण हतोऽस्मीति यद्वाक्यं व्याजहार च॥

dūraṁ nītvā tu mārīco rākṣaso ’bhūc charāhataḥ
hā lakṣmaṇa hato ’smīti yad vākyaṁ vyājahāra ca

dūram = far away; nītvā tu = after leading [Me]; mārīcaḥ = Mārīca; rākṣasaḥ = a rākṣasa; abhūt = revealed himself to be; śara-āhataḥ = when he was wounded by [My] arrow; = ah; lakṣmaṇa = Lakṣmaṇa; hataḥ = killed; asmi iti = I have been; yat = this must be so because; vākyam = the words; vyājahāra = he uttered; ca = and.

This must be so because after leading [Me] far away, Mārīca revealed himself to be a rākṣasa when he was wounded by [My] arrow and he uttered the words “Ah, Lakṣmaṇa! I have been killed!”