Canto 2 -
Ayodhyā-kāṇḍa
Chapter 12: Kaikeyī Reaffirms her Demands
Text 2.12.112

प्रताम्य वा प्रज्वल वा प्रणश्य वा सहस्रशो वा स्फुटिता महीं व्रज।
न ते करिष्यामि वचः सुदारुणं ममाहितं केकयराजपांसनि॥

pratāmya vā prajvala vā praṇaśya vā
sahasraśo vā sphuṭitā mahīṁ vraja
na te kariṣyāmi vacaḥ sudāruṇaṁ
mamāhitaṁ kekaya-rāja-pāṁsani

pratāmya = decline; = or; prajvala = blaze in anger; = or; praṇaśya = perish; = or; sahasraśaḥ = into a thousand pieces; sphuṭitā = and break up; mahīm = on the land; vraja = walk; na = not; te = your; kariṣyāmi = I will carry out; vacaḥ = demands; sudāruṇam = very terrible; mama = to me; ahitam = that are detrimental; kekaya-rāja-pāṁsani = O defect of the Kekaya royal dynasty.

Decline or blaze in anger or perish or walk on the land and break up into a thousand pieces! I will not carry out your very terrible demands that are detrimental to me, O defect of the Kekaya royal dynasty!

“Walk on the land and break up into a thousand pieces” means “go and kill yourself.”