Canto 2 -
Ayodhyā-kāṇḍa
Chapter 23: Lakṣmaṇa’s Arguments
Text 2.23.39

ब्रवीहि कोऽद्यैव मया वियुज्यतां तवा सुहृत्प्राणयशःसुहृज्जनैः।
यथा तवेयं वसुधा वशे भवेत्तथैव मां शाधि तवास्मि किङ्करः॥

bravīhi ko ’dyaiva mayā viyujyatāṁ
tavāsuhṛt-prāṇa-yaśaḥ-suhṛj-janaiḥ
yathā taveyaṁ vasudhā vaśe bhavet
tathaiva māṁ śādhi tavāsmi kiṅkaraḥ

bravīhi = tell [Me]; kaḥ = which; adya eva = today; mayā viyujyatām = I should separate; tava = of Yours; asuhṛt = ill-wisher; prāṇa-yaśaḥ-suhṛt-janaiḥ = from his life airs, fame and well-wishers; yathā = in such a manner that; tava = Your; iyam = the; vasudhā = earth; vaśe bhavet = will come under control; tathā eva mām = Me; śādhi = instruct; tava = Your; asmi = I am; kiṅkaraḥ = menial servant.

Tell [Me] which ill-wisher of Yours I should separate from his life airs, fame and well-wishers today. Instruct Me in such a manner that the earth will come under Your control. I am Your menial servant.

The only thing Lakṣmaṇa needed was Rāma’s permission [to go ahead with His plans]. That is stated in this verse.