Canto 2 -
Ayodhyā-kāṇḍa
Chapter 34: Rāma, Lakṣmaṇa and Sītā Meet Daśaratha
Text 2.34.35

दुष्करं क्रियते पुत्र सर्वथा राघव त्वया।
मत्प्रियार्थं प्रियांस्त्यक्त्वा यद्यासि विजनं वनम्॥

duṣkaraṁ kriyate putra sarvathā rāghava tvayā
mat-priyārthaṁ priyāṁs tyaktvā yad yāsi vijanaṁ vanam

duṣkaram = is difficult; kriyate = are doing; putra = my son; sarvathā = in every way; rāghava = Rāghava; tvayā = You; mat-priya-artham = for my future happiness; priyān = Your loved ones; tyaktvā = giving up; yat = that which; yāsi = You are going; vijanam = to the lonely; vanam = forest.

My son Rāghava, You are doing that which is difficult in every way. For my future happiness, You are going to the lonely forest, giving up Your loved ones.

[Daśaratha recognized that] Rāma was doing this for Daśaratha’s future happiness, that is, his happiness in his next life. Any other interpretation of this expression will contradict the next verse.