Canto 2 -
Ayodhyā-kāṇḍa
Chapter 72: Kaikeyī Informs Bharata About Daśaratha’s Death
Text 2.72.24

उत्तिष्ठोत्तिष्ठ किं शेषे राजन्नत्र महायशः।
त्वद्विधा न हि शोचन्ति सन्तः सदसि संमताः॥

uttiṣṭhottiṣṭha kiṁ śeṣe rājann atra mahā-yaśaḥ
tvad-vidhā na hi śocanti santaḥ sadasi sammatāḥ

uttiṣṭha = get up; uttiṣṭha = get up; kim = why; śeṣe = are You lying; rājan = king; atra = here; mahā-yaśaḥ = O greatly illustrious; tvat- vidhā = like You; na hi = do not; śocanti = lament; santaḥ = saintly persons; sadasi = in [learned] assemblies; sammatāḥ = honored.

uttiṣṭha = get up; uttiṣṭha = get up; kim = why; śeṣe = are You lying; rājan = king; atra = here; mahā-yaśaḥ = O greatly illustrious; tvat- vidhā = like You; na hi = do not; śocanti = lament; santaḥ = saintly persons; sadasi = in [learned] assemblies; sammatāḥ = honored.

Kaikeyī addressed Bharata as a king to stop Him from lamenting. Saintly persons like Him was a civilized person [and so He shouldn’t lament, she said].

GLOSS. Kaikeyī wanted Bharata to become the king and so she referred to Him as a king.