Canto 3 -
Araṇya-kāṇḍa
Chapter 29: Rāma Breaks Khara’s Mace
Text 3.29.28
इत्युक्त्वा परमक्रुद्धस्तां गदां परमाङ्गदः।
खरश्चिक्षेप रामाय प्रदीप्तामशनिं यथा॥
ity uktvā parama-kruddhas tāṁ gadāṁ paramāṅgadaḥ
kharaś cikṣepa rāmāya pradīptām aśaniṁ yathā
iti = thus; uktvā = having spoken; parama-kruddhaḥ = who was extremely angry; tām gadām = his mace; paramāṅgadaḥ = and who was very capable of fighting [in war]; kharaḥ = Khara; cikṣepa = threw; rāmāya = at Rāma; pradīptām = a blazing; aśanim = thunderbolt; yathā = which resembled.
Having spoken thus, Khara, who was extremely angry and who was very capable of fighting [in war], threw his mace, which resembled a blazing thunderbolt, at Rāma.
1 Rāmāyaṇa-bhūṣaṇa: paramāṅgadaḥ gadā-prahāra-sāmārthya-biruda-yukta ity arthaḥ.
Paramāṅgadaḥ indicates that Khara had been glorified for his capability in fighting with his mace.1