भयदामल्पसत्त्वानां बीभत्सां रौद्रदर्शनाम्।
लम्बोदरीं तीक्ष्णदंष्ट्रां करालां परुषत्वचम्॥
भक्षयन्तीं मृगान्भीमान्विकटां मुक्तमूर्धजाम्।
प्रैक्षेतां तौ ततस्तत्र भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ॥
bhayadām alpa-sattvānāṁ bībhatsāṁ raudra-darśanām
lambodarīṁ tīkṣṇa-daṁṣṭrāṁ karālāṁ paruṣa-tvacam
bhakṣayantīṁ mṛgān bhīmān vikaṭāṁ mukta-mūrdhajām
praikṣetāṁ tau tatas tatra bhrātarau rāma-lakṣmaṇau
bhayadām = she was frightening; alpa-sattvānām = to the weak; bībhatsām = she was terrible; raudra-darśanām = and fierce in appearance; lamba-udarīm = she had a large belly; tīkṣṇa-daṁṣṭrām = her teeth were sharp; karālām = she was tall; paruṣa-tvacam = and her skin was rough; bhakṣayantīm = she was eating; mṛgān = creatures; bhīmān = dreadful; vikaṭām = she was large; mukta-mūrdhajām = and her hair was loose; praikṣetām = observed her; tau = the two; tataḥ = then; tatra = there; bhrātarau = brothers; rāma-lakṣmaṇau = Rāma and Lakṣmaṇa.
The two brothers Rāma and Lakṣmaṇa then observed her there. She was frightening to the weak. She was terrible and fierce in appearance. She had a large belly. Her teeth were sharp. She was tall and her skin was rough. She was eating dreadful creatures. She was large and her hair was loose.