Canto 2 -
Ayodhyā-kāṇḍa
Chapter 62: Kausalyā Pacifies Daśaratha
Text 2.62.3
स संज्ञामुपलभ्यैव दीर्घमुष्णं च निश्वसन्।
कौसल्यां पार्श्वतो दृष्ट्वा पुनश्चिन्तामुपागमत्॥
sa saṁjñām upalabhyaiva dīrgham uṣṇaṁ ca niśvasan
kausalyāṁ pārśvato dṛṣṭvā punaś cintām upāgamat
saḥ = Daśaratha; saṁjñām = his consciousness; upalabhya eva = immediately after gaining; dīrgham = in long; uṣṇam = warm breaths; ca = and; niśvasan = while sighing; kausalyām = Kausalyā; pārśvataḥ = near him; dṛṣṭvā = noticed; punaḥ = and again; cintām = worried; upāgamat = became.
Immediately after gaining his consciousness, while sighing in long and warm breaths, Daśaratha noticed Kausalyā near him and again became worried.
He thought, “There is a [scriptural] principle—atyutkaṭaiḥ puṇya-pāpair ihaiva phalam aśnute: ‘One attains the result of extreme piety and extreme sins in this very life.’ What activity did I do that has caused me to experience the great distress of being separated from my beloved son?”