Canto 2 -
Ayodhyā-kāṇḍa
Chapter 75: Bharata’s Conversation with Kausalyā-devī
Text 2.75.11
प्रस्थाप्य चीरवसनं पुत्रं मे वनवासिनम्।
कैकेयी कं गुणं तत्र पश्यति क्रूरदर्शिनी॥
prasthāpya cīra-vasanaṁ putraṁ me vana-vāsinam
kaikeyī kaṁ guṇaṁ tatra paśyati krūra-darśinī
prasthāpya = having banished; cīra-vasanam = having Him wear clothes of bark; putram = son; me = My; vana-vāsinam = and reside in a forest; kaikeyī = Kaikeyī; kam = what; guṇam = benefit; paśyati = did perceive; tatra = in that act; krūra-darśinī = of cruel vision.
Having banished My son, having Him wear clothes of bark and reside in a forest, what benefit does Kaikeyī of cruel vision perceive in that act?
The kingdom could have been obtained even without banishing Rāma. So what benefit did [Kaikeyī] see [in banishing Rāma]?