Canto 2 -
Ayodhyā-kāṇḍa
Chapter 99: Bharata Meets Rāma
Text 2.99.37
इत्येवं विलपन्दीनः प्रस्विन्नमुखपङ्कजः।
पादावप्राप्य रामस्य पपात भरतो रुदन्॥
ity evaṁ vilapan dīnaḥ prasvinna-mukha-paṅkajaḥ
pādāv aprāpya rāmasya papāta bharato rudan
iti evam = in this manner; vilapan = and lamenting; dīnaḥ = was miserable; prasvinna-mukha-paṅkajaḥ = and His lotus face perspired; pādau = lotus feet; aprāpya = before reaching; rāmasya = Rāma’s; papāta = He fell down [on the ground]; bharataḥ = Bharata; rudan = while crying.
Bharata was miserable and His lotus face perspired. While crying and lamenting in this manner, He fell down [on the ground] before reaching Rāma’s lotus feet.