तस्मिन्याते जनस्थानादशिवं शोणितोदकम्।
अभ्यवर्षन्महामेघस्तुमुलो गर्दभारुणः॥

निपेतुस्तुरगास्तस्य रथयुक्ता महाजवाः।
समे पुष्पचिते देशे राजमार्गे यदृच्छया॥

श्यामं रुधिरपर्यन्तं बभूव परिवेषणम्।
अलातचक्रप्रतिमं परिगृह्य दिवाकरम्॥

ततो ध्वजमुपागम्य हेमदण्डं समुच्छ्रितम्।
समाक्रम्य महाकायस्तस्थौ गृध्रः सुदारुणः॥

जनस्थानसमीपे तु समागम्य खरस्वनाः।
विस्वरान्विविधांश्चक्रुर्मांसादा मृगपक्षिणः॥

व्याजह्रश्च प्रदीप्तायां दिशि वै भैरवस्वनम्।
अशिवं यातुधानानां शिवा घोरा महास्वनाः॥

प्रभिन्नगिरिसङ्काशास्तोयशोणितधारिणः।
आकाशं तदनाकाशं चक्रुर्भीमा बलाहकाः॥

बभूव तिमिरं घोरमुद्धतं रोमहर्षणम्।
दिशो वा विदिशो वापि न च व्यक्तं चकाशिरे॥

क्षतजार्द्रसवर्णाभा सन्ध्या कालं विना बभौ।
खरस्याभिमुखा नेदुस्तदा घोरमृगाः खगाः॥

कङ्कगोमायुगृध्राश्च चुक्रुशुर्भयशंसिनः।
चक्रिरे विस्वरान्घोरान्मांसादा वनगोचराः॥

नित्याशुभकरा युद्धे शिवा घोरनिदर्शनाः।
नेदुर्बलस्याभिमुखं ज्वालोद्गारिभिराननैः॥

कबन्धः परिघाभासो दृश्यते भास्करान्तिके।
जग्राह सूर्यं स्वर्भानुरपर्वणि महाग्रहः॥

प्रवाति मारुतः शीघ्रं निष्प्रभोऽभूद्दिवाकरः।
उत्पेतुश्च विना रात्रिं ताराः खद्योतसप्रभाः॥

संलीनमीनविहगा नलिन्यः शुष्कपङ्कजाः।
तस्मिन्क्षणे बभूवुश्च विना पुष्पफलैर्द्रुमाः॥

उद्धूश्च विना वातं रेणुर्जलधरारुणः।
वीचीकूचीति वाश्यन्त्यो बभूवुस्तत्र शारिकाः॥

उल्काश्चापि सनिर्धाता निपेतुर्घोरदर्शनाः।
प्रचचाल मही सर्वा सशैलवनकानना॥

खरस्य च रथस्थस्य नर्दमानस्य धीमतः।
प्राकम्पत भुजः सव्यः स्वरश्चास्यावसज्जत॥

सास्रा संपद्यते दृष्टिः पश्यमानस्य सर्वतः।
ललाटे च रुजा जाता न च मोहान्न्यवर्तत॥

तान्समीक्ष्य महोत्पातानुत्थितान्रोमहर्षणान्।
अब्रवीद्राक्षसान्सर्वान्प्रहसन्स खरस्तदा॥

महोत्पातानिमान्सर्वानुत्थितान्घोरदर्शनान्।
न चिन्तयाम्यहं वीर्याद्बलवान्दुर्बलानिव॥

तारा अपि शरैस्तीक्ष्णैः पातयामि नभःस्थलात्।
मृत्युं मरणधर्मेण सङ्क्रुद्धो योजयाम्यहम् ॥

राघवं तं बलोत्सिक्तं भ्रातरं चास्य लक्ष्मणम्।
अहत्वा सायकैस्तीक्ष्णैर्नोपावर्तितुमुत्सहे॥

सकामा भगिनी मेऽस्तु पीत्वा तु रुधिरं तयोः।
थन्निमित्तस्तु रामस्य लक्ष्मणस्य विपर्ययः॥

न क्वचित्प्राप्तपूर्वो मे संयुगेषु पराजयः।
युष्माकमेतत्प्रत्यक्षं नानृतं कथयाम्यहम्॥

देवराजमपि क्रुद्धो मत्तैरावतयायिनम्।
वज्रहस्तं रणे हन्यां किं पुनस्तौ कुमानुषौ॥

सा तस्य गर्जितं श्रुत्वा राक्षसस्य महाचमूः।
प्रहर्षमतुलं लेभे मृत्युपाशावपाशिता॥

समीयुश्च महात्मानो युद्धदर्शनकाङ्क्षिणः।
ऋषयो देवगन्धर्वाः सिद्धाश्च सह चारणैः।
समेत्य चोचुः सहितास्तेऽन्योन्यं पुण्यकर्मणः॥

स्वस्ति गोब्राह्मणेभ्यस्तु लोकानां येऽभिसङ्गताः।
जयतां राघवः सङ्ख्ये पौलस्त्यान्रजनीचरान्।
चक्रहस्तो यथा युद्धे सर्वानसुरपुङ्गवान्॥

एतच्चान्यच्च बहुशो ब्रुवाणाः परमर्षयः।
जातकौतूहलास्तत्र विमानस्थाश्च देवताः।
ददृशुर्वाहिनीं तेषां राक्षसानां गतायुषाम्॥

रथेन तु खरो वेगादुग्रसैन्यो विनिःसृतः।
तं दृष्ट्वा राक्षसं भूयो राक्षसाश्च विनिःसृताः॥

श्येनगामी पृथुग्रीवो यज्ञशत्रुर्विहङ्गमः।
दुर्जयः करवीराक्षः परुषः कालकार्मुकः॥

मेघमाली महमाली सर्पास्यो रुधिराशनः।
द्वादशैते महावीर्याः प्रतस्थुरभितः खरम्॥

महाकपालः स्थूलाक्षः प्रमाथी त्रिशिरास्तथा।
चत्वार एते सेनान्यो दूषणं पृष्ठतो ययुः॥

सा भीमवेगा समराभिकामा महाबला राक्षसवीरसेना।
तौ राजपुत्रौ सहसाभ्युपेता माला ग्रहाणामिव चन्द्रसूर्यौ॥